Vorige maand organiseerde Soigneur samen met BlueOn Bike in Limburg een clinic “klimmen en dalen”. Het bleek een gouden combinatie van kennis, avontuur en genieten. Dat laatste begint als op vrijdagavond, als de eerste liefhebbers binnendruppelen voor het diner. Een prettige groep eenlingen die in ieder geval een plan gemeen hebben: “Leren over fietsen.”

Zaterdagochtend 11.00 is de club compleet zodat we kunnen beginnen we met een workshop ademhaling van Koen de Jong. Omdat we ademen de hele dag al doen staan we er te weinig bij stil (ik althans).  Maar dit keer dus wel… in stilte voornamelijk met hier en daar een zucht van verlichting. Daarna wordt de groep gedeeld en kan er onder begeleiding van Pim Ligthart (Vacansoleil-Dcm) en Maint (your steps) Berkenbos gefietst worden. Dit doen we in fases, over een aantal van die bekende Limburgse beklimmingen. Mijn doel dit weekend is de dame en heren vast leggen op de gevoelige plaat en dan het liefst solo, in een groepje, met oud-Nederlands Kampioen Pim Lighthart en berg op en berg af. In de auto racen we van dal naar glooiing en beklimming om er voor te zorgen dat we iedereen straks nog een leuke reminder kunnen sturen. Het fotograferen valt niet mee. Want, zoals later blijkt bij het selecteren van de foto’s, is niet elke fietser in vol ornaat er één van onze groep. Het is schitterend weer en daarom hangt er flink wat volk in de beugels. Aan het einde van de dag fietsen de deelnemers nog een tijdrit (overigens geen must maar als uitdaging opgezet). Als fotograaf kan ik in ieder geval mijn hart ophalen. Na het sportieve deel volgt een excursie naar de Gulpener Bierbrouwerij. We worden deelgenoot gemaakt van het duurzame werk van het Gulpener Bierhuys.  Gulpener heeft een mooi verhaal en lekker bier…

Zondag fietsen we naar de Tour. Maint, die zelf helaas niet mee kan, heeft samen met Paul (BlueOn) een mooie tocht van 100+ km uitgezet van Gulpen naar Luik. Daar kunnen we de start van de Tour de France mee maken en een stuk van het parcours fietsen. De weg van Gulpen naar Luik is geweldig. We verruilen B-wegen voor C-wegen en het tempo ligt laag. “We fietsen rustiek aan”.  Dat ligt me wel. “Café op wielen” noemen ze dat geloof ik in het echte wielrennen.

Bij de Tour aangekomen, is alles zoals je verwacht en toch is het leuk. We bevinden ons in het reflecterende licht der schijnwerpers van het grootste wielerevenement ter wereld. Alles is afgezet, er is veel volk op de been, overal plukjes verkopers, bobo’s, reclamegedoe, en hier en daar harde muziek. Eigenlijk is het alles waar ik normaal geen zin in heb. Maar wat Mart Smeets over volwassen mannen bij de Tour zegt is echt waar. We worden allemaal op de een of andere manier kleine jongens (behalve Mart zelf). Helemaal als we in een flits Eddy Merckx zien. Als de karavaan eenmaal voorbij is, aanvaarden we de terugtocht. Maar wel eerst op café om wat te eten. Wij bestellen in gebrekkig Frans en krijgen antwoord in gebrekkig Nederlands. “I love Belgium.”

De terugweg heeft net als de heenweg een paar mooie beklimmingen, echter nu is er nog een vleugje van de geur van de Tour nog op te snuiven. Soms krijgen we applaus, dan weer ruikt het naar bier en barbecue. Ik kan er niets aan doen maar ik vind het altijd leuk als mensen voor je applaudisseren. Het klappen is totaal misplaatst want ik lever geen prestatie. Ik weet me er geen raad mee, maar toch is het leuk. Ik zwaai lullig terug. Ik versta overigens alleen “Allez” ! dus als ik in de zeik genomen word door al dan niet beschonken Walloniërs vind ik het ook prima.

Weer in Gulpen aangekomen staat er een stevig maal en kijken we de laatste kilometers van de eerste etappe. Sagan wint, en gelukkig is het nog ver naar Parijs.