door Jeroen // Soigneur

Veldrijden kende ik enkel van Studio Sport, op zondagmiddag bij mijn ouders thuis op de bank. Mijn vader met de strijkplank in de huiskamer, opgesteld voor de tv en moeder in de keuken. Iedereen vanaf zijn eigen plek klaar voor de uitzending. Maar als klein ventje had ik eigenlijk niks op met de veldrijd-, voetbal-, wielren- of schaatsuitzendingen van Studio Sport. Tarrarrarrarara tatatatat.. van die intromuziek werd ik al niet goed. Het betekende: het weekend is voorbij, vroeg naar je nest en morgen in de schoolbank! Maar belangrijker nog, waarom ging het altijd om van die stoffige sporten? 

Ik was zelf namelijk helemaal gek van mountainbiken, een heel exotische sport, helemaal uit Amerika! Waarom vulde dát niet continu de buis? Was Nederland niet super geschikt voor deze nieuwe sport? Hier in Rotterdam hadden wij -naar Australisch model- onze eigen Rotterdamse outback, het Hoge Bergse Bos (30meter boven nap). Daar kon je toch niet terecht op een racefiets met dikke banden? Wij moesten integraal helmen en full suspension om de gevaarlijke downhills tussen het bouwafval en rond de golfgreens te tackelen. Dat veldrijden was toch passé?

 Ik deed af en toe mee aan een mountainbikewedstrijdje in Lunteren, Groesbeek of Assen. Daar zag ik -zo dacht ik toen- wat de toekomst van de fietssport moest zijn!  Waren we immers niet allemaal hippe vogels bij elkaar? Met onze experimentele fietsen (heeft iemand nog een Slingshot?), geairbrushte helmen, funky wijde kleding en een hoop fluor! Wij zaten op het juiste pad of liever.. track!

Bij een zo’n wedstrijd stond ik naast een aantal jongens, met strakke wielerkleding en geschoren benen. Ze vertelden mij dat ze de dag ervoor mee hadden gedaan aan een mooie koers! Koers?! Wij reden trails en schreven ons in voor challenges! Het leek mij duidelijk dat deze lui nog niet wisten hoe laat het was. 

Het bleken de jongens van de lokale race- en veldrijdclub die voor de afwisseling wel eens wilden meedoen met deze nieuwe sport. Dit werd lachen! Ik zorgde dat mijn zweetband met geïntegreerde zonnebril recht zat en deed mijn handschoenen met urethan duimgrib, beschermende gelpadding (waar nodig) en mesh bovenkant voor maximale airflow aan. 

Pang! Daar gingen we, met de jongens van de veldrijdclub voorop. Jezus… wat gingen ze hard!

Zet je strijkplank vast klaar:

Zondag 29 januari WK Veldrijden in Koksijde op Studio Sport vanaf 15.00