door Eric Mijnster // Soigneur

Ik open mijn ogen en kijk vol verbazing om me heen. Mijn kussen is een ligstuur en mijn pyjamabroek heeft zeem. Alsof ik in een andere wereld wakker ben geworden. Alles hier is fiets.

 door Hans // Soigneur

door Eric van Steijn // Soigneur

Er is niets lekkerder dan een fijn modderbad. Alleen de modderbaden die ik neem zijn van een andere soort dan die van de schoonheidspecialist. Met de overvloedige regenval van de afgelopen tijd zijn we met het veldrijden terug in de jaren 80.

door Ivo Pakvis // Soigneur

Het is weer herfst. Voor de fietstoerist een lastig moment, want wanneer ga je nog naar buiten?

Illustrator Jos Stokhof maakte een eerbetoon aan Bill Murray in Rushmore. Zeefdrukken zijn gesigneerd, genummerd, 50 x 70 cm en 45 euro incl. verzendkosten. Joost maakte ook al in Soigneur nr 2 de illustraties bij het verhaal Fantomen van de Ventoux (Bas Steman). Stuur hem een mail voor meer informatie, betalingsgegevens, etc.

mail@thethingsweare.com
www.thethingsweare.com

Here it is, a nice tribute to Bill Murray in Rushmore. Joost screenprinted 25 of these and is selling them now. They are 50x70 cm and he’ll ship them handsigned and numbered for €45 incl. shipping costs.

door Eric Mijnster // Soigneur

Het is al zo lang geleden dat ik mijn herinnering alleen nog in zwart-wit kan terughalen.

door Brend van der Horst // Soigneur



Even geen fiets meer. Even geen avondklok. Even geen eiwitten, koolhydraten en even geen druk om te presteren. Ja lieve mensen, het is oktober, de officiële zondigmaand voor wielrenners.

Na een lang en zwaar seizoen is er natuurlijk tijd voor ontspanning, in de vorm van een paar ferme danspassen op een met glas vertrapte dansvloer in een verdwaalde kroeg. In plaats van water temper ik nu mijn dorst met goudgele rakkertjes en ander alcoholhoudende consumpties. De avondklok maakt plaats voor de nachtklok. Niet elf uur op bed en slapen, maar tot in de late uurtjes meebléren met ‘this is love’ en stiekem erg je best doen om de danspasjes van ‘gangnam style’ onder de knie te krijgen.

door Irma Woud // Soigneur

Het mooie van schaatser zijn is dat je eigenlijk een multisporter bent. Immers, in de zomer doe je aan lopen, fietsen en inline skaten, en in de winter sta je niet alleen op het ijs, maar doe je ook aan MTB’en en pak je eens een spinningles mee (toen je nog geen jaarabonnement hoefde te kopen). Maar dat hier ook risico’s aan verbonden zijn heeft vriendlief vorig jaar aan den lijve ondervonden.

door Hans Stevens // Soigneur



Het is zondag één minuut over twaalf (12:01, 3:14 min.). Ik kan me niet herinneren dat ik de kerkklok heb horen slaan. Waar is die koster mee bezig? Of bestaan die niet meer, kosters? Wie trekt er dan aan de touwen tegenwoordig? Ik hou van kerkklokken, maar mijn St. Jozefkerk in Dongen is er niet meer, te gronde gericht door gemeenteambtenaren. Mijn rondje om de kerk dus ook niet meer.

Het is tijd om te vertrekken (Leaving time, 3:31 min.). Koga Miyata glimt. Mijn vader gaat ook mee. Hij vertelt me hoe ik dat fietscomputertje in moet stellen. Hij kocht het dertig jaar geleden, samen met zijn Koga Miyata, die nu mijn Koga Miyata is. Op de knopjes moet je hard drukken, anders doen ze het niet. Het voelt alsof ik het computertje van hem geleend heb, en ooit weer eens terug moet geven. “Pa, we gaan!” – “Ja, ik ben er, jongen!”.